Νέες κυκλοφορίες (11/2016): εκδ. Πατάκη

  • 17 Ώρες – Πέτρος Μαρτινίδης
  • Πυραμίδα από λάσπη – Andrea Camilleri

17-%cf%8e%cf%81%ce%b5%cf%8217 Ώρες – Πέτρος Μαρτινίδης

 Πόσες λέξεις γράφει κανείς σε μία ώρα και για πόσες συνεχόμενες ώρες, ώστε να σώσει μια ζωή;

Όχι τη δική του. Κάτι σαν το πρόβλημα της Χαλιμάς. Τι παραμύθια να επινοεί από νύχτα σε νύχτα και για πόσες νύχτες; Αλλά εκείνη είχε να σώσει τη δική της ζωή. Το επίτευγμα της Χαλιμάς είναι γνωστό – χίλιες και μία νύχτες. Το επίτευγμα του ήρωα σε αυτό το θρίλερ ανακοινώνεται επίσης στον τίτλο: 17 ώρες.

Το ζήτημα είναι πώς δένουν μεταξύ τους τα «παραμύθια» που σκαρώνει κάθε ώρα και τι γίνεται με τη ζωή που κρίνεται από τις αντοχές και την επινοητικότητά του.

Όπως οφείλεται σε κάθε θρίλερ, το τελευταίο παραμύθι, εκείνο που συναιρεί όλα τα προηγούμενα, είναι γεμάτο ανατροπές.

 


%cf%80%cf%85%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%bb%ce%ac%cf%83%cf%80%ce%b7Πυραμίδα από λάσπη – Andrea Camilleri

Έχουν ανοίξει οι καταρράκτες του ουρανού. Ο τόπος σείεται από μπουμπουνητά. Στη σκοτεινιά που επικρατεί και κάτω από την ανελέητη βροχή, τα πάντα καταρρέουν και βυθίζονται στη λάσπη. Η λάσπη ανεβαίνει και απλώνεται: ένα γκριζωπό στρώμα σκεπάζει τις σχισμές της γης και τις κατολισθήσεις. Η αγριάδα της φύσης εκδικείται την πολιτική των διεφθαρμένων κυβερνήσεων, που αδιαφορούν για το περιβάλλον και δε δείχνουν κανένα σεβασμό στην περιβαλλοντική γεωλογία. Συγχρόνως εγγυώνται προμήθειες και απαλλαγές στις εταιρείες που σαν σκοπό έχουν τη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή και στη μαφία των κερδοσκόπων.

Στη Βιγκάτα κυριαρχούν σκοτεινές αποχρώσεις και μελαγχολικοί τόνοι από τις σκιές που μακραίνουν στη στοιβαγμένη ακαταστασία των έρημων τοπίων. Στα σεληνιακά νεκροταφεία από τραχιά βράχια, στις θαμπές ρωγμές και στα μεταλλικά απομεινάρια που μοιάζουν με οστά. Αυτός ο ξεχαρβαλωμένος συνδυασμός ρωγμών και κλίσεων είναι προάγγελος σκοτεινών γεγονότων.Το ακριβώς αντίθετο του εύθυμου τρόπου ομιλίας του Καταρέλλα, που επινοεί ήχους και ισοδυναμίες ανάμεσα στις λέξεις «λάσπη» και «αίμα» και με τα μπερδεμένα γράμματα της δικής του αλφαβήτας χτίζει τόπους που οδηγούν στο λάθος. Εξάλλου λεκιασμένες με αίμα είναι οι λασπωμένες πληγές του τοπίου και το λάθος ταυτίζεται με τον λαβύρινθο μέσα στον οποίο οι οικογένειες της Μαφίας θα ήθελαν να ωθήσουν τον αστυνόμο Μονταλμπάνο για να τον ξεγελάσουν και να τον πείσουν ότι το έγκλημα που ερευνά έχει σχέση με συζυγική απιστία και όχι με τη Μαφία.


Πηγή: εκδ. Πατάκη

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s