Bookreview: 7 θανάσιμα ερωτήματα – Γιώτα Σταυρίδη

Το βιβλίο «7 θανάσιμα ερωτήματα» το κέρδισα σε διαγωνισμό που έκανε η συγγραφέας του στη σελίδα του βιβλίου και πραγματικά χάρηκα πολύ γιατί ήμουν ανάμεσα στους λίγους που είχαν βρει τη σωστή απάντηση αλλά και γιατί ήθελα να το διαβάσω καιρό τώρα!

Στο μεταξύ συνέπεσε με την «ανάκρισή» της χωρίς να έχει σχεδιαστεί από πριν. Έτσι με το που παρέλαβα το βιβλίο ξεκίνησα να το διαβάζω αμέσως.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Έτος 2069. Μια μικρή ομάδα ατόμων μπαίνουν σε ένα κρησφύγετο-κάστρο για να διαλευκάνουν το μυστήριο που υπάρχει. Όταν φτάνουν όμως, ανακαλύπτουν πως για να κινηθούν μέσα σ’ αυτό το λαβύρινθο πρέπει να λύσουν γρίφους, να ξεπεράσουν ατομικές αδυναμίες και προσωπικές κόντρες γιατί εν τέλει τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Η άποψή μου

Πριν πω οτιδήποτε άλλο θέλω να ξεκαθαρίσω πως το βιβλίο δεν είναι γραμμένο σαν μυθιστόρημα, αλλά το στυλ του είναι σαν σενάριο.

Διάλογοι, μικρές προτάσεις, ανατροπές και δράση είναι τα χαρακτηριστικά του. Νιώθεις ότι παρακολουθείς ταινία ή και θέατρο. Εμβάθυνση σε συναισθήματα δεν υπάρχει σε μεγάλο βαθμό, ούτε μαθαίνεις πολλά για τους χαρακτήρες, οπότε πορεύεσαι πηγαίνοντας από τη μία σκηνή στην άλλη με πολύ γρήγορο ρυθμό κάτι το οποίο δε σε αφήνει να κουραστείς αλλά να το διαβάσεις ταχύτατα!

Και ενώ ισχύουν αυτά, νιώθω ότι η γραφή ήθελε δουλειά παραπάνω (μη ξεχνάμε ότι γράφτηκε όταν ήταν αρκετά μικρή όπως μας είπε και στη συνέντευξή της) και ότι το editing δεν έγινε σωστά ή και καθόλου. Δεν ξέρω πως ακριβώς λειτουργεί το κομμάτι της επιμέλειας γιατί δεν είμαι ειδική και φυσικά δεν έχω σκοπό να θίξω κάποιον, αλλά σαν απλή αναγνώστρια δυστυχώς βλέπω ότι στο κείμενο υπάρχουν κομμάτια και άπλα πράγματα που θα μπορούσαν να βελτιωθούν.

Όσο για την ιστορία, δίνεται από 3 διαφορετικά άτομα και αυτό προσωπικά μου αρέσει πολύ όταν το συναντώ σε βιβλία (να υπάρχουν διαφορετικές οπτικές). Στο συγκεκριμένο θα μπορούσε να αποδοθεί με λίγο καλύτερο τρόπο γιατί σε κάποια κομμάτια υπήρξε επανάληψη, αλλά δεν με πείραξε τόσο γιατί η ιστορία του βιβλίου μου άρεσε και ήθελα να δω τι θα γίνει παρακάτω.

Όσο για το τέλος, χωρίς να θέλω να κάνω spoiler, θα πω ότι κλείνει εκεί που δεν το περιμένεις και μένεις με απορίες, αφού η ιστορία δεν ολοκληρώνεται γιατί θα υπάρξει και επόμενο βιβλίο (εκεί που μας αφήνεις Γιώτα πώς να μη θέλω να δω τι θα γίνει στο επόμενο;;;)

Έτσι, παρ’ όλες τις αδυναμίες του με έκανε να θέλω να διαβάσω τη συνέχεια. Μ’ αρέσει να βλέπω την αλλαγή  στον τρόπο γραφής και σ’ αυτή την περίπτωση που θα έχουν μεσολαβήσει αρκετά χρόνια μεταξύ της συγγραφής των δύο βιβλίων, θεωρώ θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον .

 

Περισσότερες κριτικές – σχόλια

Περισσότερες προτάσεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.