Bookreview: Η σκιά στο σπίτι – Κωνσταντίνος Κέλλης

Το πήρα απόφαση και την ολοκλήρωσα μετά από τόσο καιρό…

Μη ρωτάς το γιατί.. Ήθελα νομίζω να κάτσει λίγο μέσα μου, να το σκεφτώ καλύτερα και να τη βγάλω τώρα που μπήκε το φθινόπωρο (θεωρητικά).

Γι αυτό το βιβλίο είχα ακούσει διθυραμβικά σχόλια από παντού, αν και γενικά αποφεύγω να διαβάζω γιατί τα spoiler καραδοκούν… Και ξέρεις σε τέτοιες περιπτώσεις πάντα είμαι λίγο μαγκωμένη στην αρχή αλλά εδώ τα πράγματα ήταν αλλιώς.. Είχα διαβάσει ήδη Το φως μέσα μου (τι μικρούλα κριτική που είναι, σε σχέση μ’ αυτήν εδώ) και το είχα λατρέψει, οπότε δεν ανησυχούσα. Ένιωθα ότι ξεκινάω ένα βιβλίο που θα βυθιστώ μέσα του.

Όπως και έγινε τελικά…

Λίγα λόγια για την ιστορία (αποσπάσματα από το οπισθόφυλλο)

Μετά τον πρόωρο θάνατο της αγαπημένης του Ναταλίας, ο Τάσος Βαρθαλίτης προσπαθεί μαζί με τα δυο του παιδιά να μαζέψει τα κομμάτια της διαλυμένης οικογένειάς του και να ξαναφτιάξει τη ζωή τους… Θέλοντας να πραγματοποιήσει την επιθυμία της νεκρής πια συζύγου του, αποφασίζει να αγοράσει το παλιό αρχοντικό Καρατζά δίπλα στη λίμνη Βόλβη… Μια σκιά όμως παραμονεύει, μια οργισμένη ύπαρξη που ο θάνατος και τα χρόνια δεν κατάφεραν να σιγάσουν…

Η άποψή μου

Πριν αρχίσω να πω ότι δεν έχω μεγάλη εμπειρία με βιβλία τρόμου (αλλά απ’ την άλλη δεν είναι ότι διαβάζω μόνο ανέμελες ιστοριούλες) και ότι σήμερα θα μιλήσω πολύ.

Το βιβλίο ξεκινάει με μια ιστορία που θα μπορούσε να πει κάποιος ότι συναντά σε αυτήν κλασικά στοιχεία θρίλερ (ο τρόμος έρχεται μετά). Στην αρχή κυλάει αργά και σταθερά, όσο πρέπει για να σε βάλει στο κλίμα. Ο Τάσος μετά το χαμό της γυναίκας του είναι διαλυμένος και οι αποφάσεις του ενώ φαντάζουν σωστές στα μάτια του δεν μπορεί να υποψιαστεί σε τι θα τους οδηγήσουν.

Στη συνέχεια όμως η ιστορία η ίδια σε παίρνει και σε ταρακουνάει (Είδα μόλις καθώς πρόσθετα το link της κριτικής για Το φως μέσα μου, ότι την ίδια φράση είχα χρησιμοποιήσει και εκεί. Καθόλου τυχαίο τελικά) και όσο πλησιάζει το τέλος ο τρόμος σε αρπάζει απ’ τα μαλλιά και απ’ τη μία θες να το αφήσεις και να το καταχωνιάσεις κάπου γιατί νομίζεις ότι θα έρθει και για σένα η Σκιά (και δεν είναι κάτι που θα ήθελες), αλλά απ’ την άλλη αν δεν το τελειώσεις θα τρελαθείς και θα σε στοιχειώνει.

Εντάξει μπορεί να σου φαίνομαι υπερβολική τώρα, άλλα όταν το διαβάσεις θα δεις για τι πράγμα μιλάω.

Άρα όπως καταλαβαίνεις η γραφή του Κέλλη για ακόμα μια φορά με δικαίωσε.

Το χαρακτηριστικό που θεωρώ ότι έχει ο Κέλλης είναι ότι είναι καλά διαβασμένος για το είδος του. Ναι, αυτό θα έλεγα εάν με ρωτούσε κάποιος εν συντομία.

Χρησιμοποιεί ότι πρέπει να χρησιμοποιήσει τη στιγμή που πρέπει, αφήνει ψιχουλάκια από δω και από κει για να τα μαζέψει ο παρατηρητικός αναγνώστης αλλά δεν δυσκολεύει καθόλου τον πρωτάρη, σε κρατάει σε εγρήγορση χωρίς υπερβολές, έχει αληθοφανέστατους διαλόγους όπως θα γινόταν σε κάθε ελληνικό σπίτι, δεν στα δίνει όλα με τη μία και αφού φτάσεις στο τέλος δένει όλα τα κομμάτια του παζλ και σε συγκλονίζει. Θεωρώ ότι είναι από τους συγγραφείς που έχουν κάνει καλή έρευνα σε όλα όσα χρειάζονται πριν ολοκληρώσουν το έργο τους.

Μέχρι στιγμής λοιπόν, σου έχω παρουσιάσει ένα βιβλίο τρόμου. Δε θέλω όμως να επισκιάσω καθόλου ότι όλα αυτά στηρίζονται σε δύο άλλα μεγάλα θέματα, στην αγάπη και στην απώλεια. Τα συναισθήματα που σου προκαλεί μέσα από την ιστορία είναι τόσο βαθιά και τόσο έντονα που προσωπικά μετά από τόσο καιρό (περίπου 3 εβδομάδες) μου έχουν μείνει όπως και όταν το τελείωσα. Ένιωσα όλο το πόνο του καθενός και πολλές φορές δεν ήξερα πως θα αντιδρούσα και εγώ εάν ένιωθα έτσι. Έβλεπα πως είναι να έχεις χάσει κάποιον που αγαπάς τόσο βαθιά που όλα τα άλλα να φαντάζουν μικρά, αλλά και πως μπορείς να οδηγηθείς στην τρέλα και σε καταστάσεις που έχουν από καιρό πάρει άσχημη τροπή.

Έτσι κατέληξα πως και στην απόδοση των χαρακτήρων και συναισθημάτων, η δουλειά που έχει γίνει είναι άψογη. Έχει μπει μέσα στον καθένα, έχει ψάξει κάθε σκοτεινή πτυχή του και κάθε τι που του δίνει χαρά και μας τα παρουσιάζει με ρεαλιστικό τρόπο, λες και πρόκειται για άτομα που ξέραμε και απλά τώρα μαθαίνουμε κάτι παραπάνω για εκείνους.

Συμπέρασμα

Μετά από όλη αυτή την πολυλογία μου, θα καταλήξω λέγοντας το εξής:

Δε ξέρω πως είναι συνήθως τα άλλα βιβλία τρόμου αλλά νιώθω ότι η Σκιά στο σπίτι είναι μια κατηγορία από μόνη της, συνδυάζοντας τον πραγματικό τρόμο (της απώλειας και της τρέλας) και αυτόν της φαντασίας.

Αν θες κάτι δυνατό, δε σε φοβίζει το είδος αλλά θέλεις και συναίσθημα και όχι “σκέτο” τρόμο, να το διαλέξεις οπωσδήποτε.

Ασυζητητί και οπωσδήποτε του αξίζει η θέση στο #translategreekbooks (και #readgreekauthors)

Περισσότερες κριτικές – σχόλια

Περισσότερες βιβλιοπροτάσεις

Advertisements

10 Comments

  1. Θελω πάρα πολυ να διαβασω Κελλη αλλα η αληθεια ειναι φοβάμαι. Έχω καταλαβει πως ειναι τόσο καλος που σιγουρα θα νιωθω τον τρομο για καιρο…αλλα θελω και πολυ να διαβασω… τι να κανω ρε παιδια που ειμαι φοβιτσιαρα να το επιχειρήσω???

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Χμμ… Σε έχουμε βάλει σε σκέψεις ε; Χε χε! Λοιπόν εγώ λέω να το ξεκινήσεις αλλά να το διαβάζεις μέσα στη ΜΕΡΑ και λίγο λίγο.. Και όπου δεν μπορείς να μας στέλνεις μήνυμα για συμπαράσταση.. Εμείς είμαστε όλοι εδώ για σένα! 😉

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Ωωω ♥♥ ετσι θα κανω . Θα το διαβαζω πρωι πρωι ωστε μεσα στη μερα να ξεχναω…. αν δεν μαθετε νεα μου, κατι δεν πηγε καλα χαχα

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.